BfV ovu scenu opisuje kao vrlo heterogenu mrežu organizacija, pojedinaca i grupa koje povezuje neprijateljstvo prema Izraelu i odbacivanje njegovog prava na postojanje. Služba navodi da takvi akteri povezuju različite ekstremističke spektre, od ljevičarskih do islamističkih, a u pojedinim slučajevima i krajnje desnih krugova.
Među simbolima koje izdvaja nalazi se prikaz kriške lubenice, kao aluzija na boje palestinske zastave. BfV kao primjer navodi i konturu cijele države Izrael obojenu tim bojama, uz ocjenu da se time negira pravo Izraela na postojanje. U istom kontekstu spominju se obrnuti crveni trokut, slogan “od rijeke do mora” i povik “yalla yalla intifada”.
Služba navodi da slogan “od rijeke do mora ne predstavlja obavezujući poziv na oružanu borbu protiv Izraela”, ali da se “može tumačiti i kao poziv na eliminaciju Države Izrael”. Povik “Baby killer Israel (Izrael ubica djece)” BfV opisuje kao “slogan zasnovan na antisemitskim teorijama zavjere i prizivanju srednjovjekovne optužbe za ritualno ubistvo”.
Prema navodima BfV-a, zabrane i ograničenja okupljanja u Njemačkoj često se zaobilaze isticanjem zabranjenih simbola i antiizraelskih ili antisemitskih poruka. Dodaje se da agresivna atmosfera na skupovima često prerasta u fizičke sukobe, dok se izvan demonstracija bilježi oštećenje imovine, uglavnom kroz grafite s antiizraelskim sadržajem.
Istovremeno je objavljen i dokument od 80 stranica pod naslovom ‘Skrivene poruke, antisemitski kodovi i šifre’, namijenjen nastavnicima, odgajateljima i građanima. U njemu BfV upozorava da kodirane poruke mogu postepeno normalizirati antisemitizam, potaknuti dehumanizaciju i u krajnjem slučaju stvoriti podlogu za direktno nasilje.