Voz sa deset vagona saobraćat će na relaciji između gradova Džind i Sonipat u sjevernoj državi Harijana, a dio je šire strategije Indije da razvije čiste tehnologije u transportu i smanji štetne emisije iz sektora saobraćaja, prenosi Reuters.
Za razliku od klasičnih električnih vozova koji energiju dobijaju putem nadzemnih vodova, voz na vodik proizvodi električnu energiju u samom vozu pomoću gorivnih ćelija.
Hemijskom reakcijom između vodika i kisika proizvodi se električna energija, dok su jedini direktni nusproizvodi voda u obliku vodene pare i toplota.
Zelena revolucija
Projekat uključuje i posebnu infrastrukturu za skladištenje, kompresiju i punjenje vodika u gradu Džind, čime je, prema navodima indijskih vlasti, stvoren prvi integrirani vodikov željeznički sistem u zemlji.
Voz ima pogonski sistem s vodikovim gorivnim ćelijama snage 1.200 kilovata, operativnu brzinu od 75 kilometara na sat i projektovanu maksimalnu brzinu od 110 kilometara na sat. Kapacitet voza iznosi oko 2.600 putnika.
Indijske vlasti posebno ističu višeslojni sistem sigurnosti koji uključuje detektore curenja vodika, senzore za toplotu, plamen i dim, automatsko zatvaranje dovoda goriva te stalnu ventilaciju koja sprečava nakupljanje plina.
Voz je razvijen i proizveden u Indiji, a projekat predstavlja novu fazu modernizacije željeznice nakon masovne elektrifikacije mreže duge oko 70.000 kilometara.
Nova tehnologija
Njemačka je bila prva zemlja koja je uvela komercijalne putničke vozove na vodik, dok pilot-projekte razvijaju Francuska, Italija, Kina, Japan i druge zemlje.
Za razliku od većine postojećih projekata koji koriste manje kompozicije od dva do četiri vagona, Indija je razvila voz s deset vagona namijenjen redovnom putničkom saobraćaju.
Uvođenje voza na vodik dio je šire indijske energetske tranzicije, čiji je cilj da željeznički sektor dostigne nultu emisiju ugljen-dioksida do 2030. godine.