Mural posvećen Slavku Aleksiću zloglasnom četničkom vojvodi i komandantu paravojne formacije “Novosarajevski četnički odred” osvanuo je u naselju Nova Varoš, u Banjoj Luci.
Oslikan je na jednom od stambenih objekata u Novoj Varoši, a u potpisu se nalazi oznaka “L 87”, što se tumači kao jasan znak da iza murala stoje pripadnici navijačke grupe FK Borac Banja Luka, poznate pod imenom “Lešinari” koji su osnovani 1987. godine.
Simbol terora
Slavko Aleksić važio je za jednog od najozloglašenijih četničkih komandanata tokom agresije na Bosnu i Hercegovinu.
Aleksić je bio simbol terora nad civilnim stanovništvom tokom opsade Sarajeva. Iako nikada nije osuđen za ratne zločine, njegovo ime se godinama vezuje za najteža kršenja ljudskih prava na području sarajevskog naselja Grbavica i šireg područja Novog Sarajeva.
Rođen je 1956. godine u selu Bogdašići kod Bileće, ali je veći dio života proveo u Sarajevu, gdje je studirao pravo i radio u pošti. Krajem osamdesetih godina politički se aktivirao, a 1990. bio je među osnivačima četničkog pokreta u Sarajevu i član Srpske radikalne stranke Vojislava Šešelja.
Preuzimanje komande
Preuzeo je komandu nad takozvanim “Novosarajevskim četničkim odredom” takozvane „Vojske Republike Srpske“, sa sjedištem na Grbavici. Titulu četničkog vojvode dodijelio mu je Vojislav Šešelj 13. maja 1993. godine, a kasnije i Momčilo Đujić. Njegov odred držao je položaje na nekim od najzloglasnijih tačaka opsade Sarajeva, uključujući linije razdvajanja kod Jevrejskog groblja, odakle su snajperisti djelovali prema civilnim dijelovima grada.
Svjedoci pred Haškim tribunalom opisivali su da su pripadnici Aleksićevog odreda, prepoznatljivi po dugim bradama i četničkoj ikonografiji, učestvovali u teroru nad preostalim nesrpskim civilima na Grbavici.
Prema tim iskazima, prisilni rad, pljačke i ubistva bili su dio svakodnevice na područjima pod njihovom kontrolom, a zarobljeni civili su tjerani da kopaju rovove na položajima s kojih je Sarajevo bilo izloženo snajperskoj vatri.
Slavko Aleksić. Društvene mreže
Nakon potpisivanja Dejtonskog mirovnog sporazuma, kojim je Grbavica pripala Federaciji BiH, Aleksić je u martu 1996. godine imao značajnu ulogu u prisiljavanju srpskog stanovništva da napusti taj dio Sarajeva.
Predvodio je povlačenje „Vojske Republike Srpske“, ali i organizovao masovno iseljavanje Srba, praćeno pritiscima i atmosferom straha. U tom periodu organizovao je i simbolično iznošenje krsta s Grbavice prema Vracama i Miljevićima.
Iako se njegovo ime godinama pojavljivalo u istragama i svjedočenjima o ratnim zločinima, Aleksić nikada nije krivično odgovarao za svoju ulogu u opsadi Sarajeva. Sud Bosne i Hercegovine ga je 2022. godine osudio na pet mjeseci zatvora zbog poticanja na nacionalnu, rasnu i vjersku mržnju tokom okupljanja Ravnogorskog pokreta u Višegradu 2019. godine, ali je kazna kasnije preinačena u novčanu, u iznosu od oko 7.670 eura.
Njegovo ime ponovo je dospjelo u fokus javnosti posljednjih godina zbog afere “Sarajevo Safari”, u kojoj su se pojavile tvrdnje da su bogati stranci tokom opsade Sarajeva plaćali novac kako bi s položaja „Vojske Republike Srpske“ pucali na civile.
Ključni svjedok u istrazi o navodnim plaćenim snajperskim izletima tokom opsade Sarajeva iznenada je preminuo prošle sedmice u Trebinju.
Advokat Čedomir Stojković izjavio je da bi Aleksić bio izuzetno važan svjedok jer je “mogao reći ko je pucao i ko je sve organizovao”.
Smrt Slavka Aleksića uslijedila je nedugo nakon što je u Milanu pokrenuta istraga o navodnim ratnim zločinima.
Advokat Stojković tvrdi da postoji osnovana sumnja da Aleksićeva smrt može biti povezana s istragom.